خانه نامه بدهيد RSS Feed     آرشیو: January 2002 February 2002 March 2002 April 2002 May 2002 June 2002 July 2002 August 2002 September 2002 October 2002 November 2002 December 2002 January 2003 February 2003 March 2003 April 2003 May 2003 June 2003 July 2003 August 2003 September 2003 October 2003 November 2003 December 2003 January 2004 February 2004 March 2004 April 2004 May 2004 June 2004 July 2004 August 2004 September 2004 October 2004 November 2004 December 2004 January 2005 February 2005 March 2005 April 2005 May 2005   Copyright 2002-2003. All rights reserved.Designed and developed by hoder.com

يولداش Morteza Negahi is an author and journalist.In his personal weblog, Yoldash, which means friend in Turkish, he reflects on personal thoughts on social issues which are mainly geared towards Persian, Turkish, Kurdish, and other ethnicities of Iran. مرتضی نگاهی، نويسنده و روزنامه‌ نگار Monday, April 25 دوستان! من این روزها غرق در سینما شده ام! هدایت را هم دارم دوباره کشف می کنم و این را مدیون م فرزانه هستم. شب ها هم که می خوابم به سرنوشت میریونس فکر می کنم ولی نمی دانم چرا نمی توانم چند صفحه ای بنویسم. به گمانم عاشق هم شده ام! یا عشق را هم کشف کرده ام!! تا هفتهء پیش مسایل مالیاتی و غیره را هم داشتم. این گرگ های خاکستری و زرد و سرخ و عنابی هم دمغم می کنند! آخر هی زوزه می کشند! ... بعد این آریا پرستان و آریامنش ها و آریامهر ها و آریا شاهین ها و آریا ماریا ... هم مرتب تبم را بالا می برند. دستگیری بنی طرف هم حسابی عصبانی ام کرده است... ... و دیگر اینکه امسال نخواهم توانست مانند هرسال به اسپانیا بروم. تازه می خواستم مراکش را سیر کنم. بر پدر بی پولی و دلار ارزان لعنت!! پاپ بندیکت شانزدهم هم هنوز به به تبریکی که برایش نفرستاده بودم پاسخ نداده است! اما امروز اظهار لحیه کرد که در تمام عمرم خداوندگار فقط یک بار به حرفم گوش نکرد و آن هم انتخاب من به مقام پاپی بود. چون همه اش خدا خدا می کردم که مرا انتخاب نکنند! عینهو آقای رفسنجانی: می گوید ای کاش می توانستم نامزد ریاست جمهوری نشوم. اما مجبورم!! رو را که می بینید! تازه روی بی ریش هم دارد با چند تار موی نفرت انگیز مغولی که حالا سفید هم شده اند... ای کاش به جای این حرف ها یک تن پستهء ناب رفسنجان برایم می فرستاد که مزهء آبجو کنم و به جانش ثنا گویم. البته اگر لای پسته ها چند نخود هم از محصول اعلای ماهان کرمان می گذاشت بدک نمی شد. با چند کیلو خاویار بلوگای رویال فرد اعلا! باور می کنید که مدت هاست مزهء خاویار بلوگا یادم رفته است؟ پسته هم همینطور و .... حالا مسعود برود پشت سرم صفحه بگذارد. گفتی کجایم می گویم همین دور و بر ها... حالا راضی شدید؟ حیف که مست نیستم و گرنه یک مطلب اساسی می نوشتم. 11:17 PM